dinsdag 29 december 2009

Halfuurtje om te ontnuchteren



Vanaf vandaag (29 december) kunnen Franse opstapgangers tot 7u 's morgens de bloemetjes buiten zetten. Om 5u30 kan je nog je laatste drankje bestellen, daarna heb je nog anderhalf uur de tijd om te ontnuchteren want om 7u00 sluit de discotheek pas.

Met deze maatregel wil de Franse regering voorkomen dat men dronken achter het stuur kruipt op weg naar huis of op zoek naar een discotheek die wel nog open.

Volgens de president van Synhorcat (vereniging van horecaondernemers) zal dit het risico op ongelukken op de weg onder invloed van drank verminderen en het zorgt ervoor dat Parijs en andere Franse toeristenoorden meer dynamisch worden.

Dit lijkt mij eerder een soort aanmoediging om dronken achter het stuur te kruipen. Als je er een slagzin van maakt, wordt het dit: "Drink zoveel als je wil, maar stop om 5u30, dan mag je daarna nog autorijden!" Natuurlijk bedoelt de regering dit niet (althans, dat hoop ik toch!), maar het zendt verkeerde signalen uit. Mensen gaan dan misschien geloven dat je echt nog mag rijden. Maar de feiten spreken dit tegen.

Van de BOB-website: De alcohol in je bloed wordt afgebroken aan een tempo van ongeveer 0,15 ‰ per uur. De afbraak gaat dus trager dan de opname en lapmiddeltjes zoals koffie of suikerwater helpen daarbij geen moer. Integendeel, koffie versterkt zelfs het effect van alcohol.

Ook een paar frisdrankjes aan het einde van het feestje zullen de alcohol niet sneller uit je lichaam doen verdwijnen. Om een gehalte van 0.35 mg/liter te elimineren (dus 0,8 promille, het wettelijk toegelaten maximum alcoholgehalte zowel in België als in Frankrijk), heeft je lichaam minstens 6 UUR nodig! Het anderhalf uurtje dat voorzien wordt in Frankrijk valt dus in het niet en het risico van rijden onder invloed vermindert niet bepaald.

Zullen Parijs en andere toeristenoorden er dynamischer op worden? Men zal de party-gangers wel aantrekken, maar als de krantenartikels na het weekend beginnen te verschijnen, zal de regering misschien toch zijn maatregel eens herbekijken. En wat vinden de buurtbewoners er eigenlijk van? Want klagende buren zijn ook niet zo goed voor het toeristisch imago van een stad, hé.

Dus Frankrijk, geef gewoon de duidelijk BOB-boodschap mee: “Glaasje op, laat je rijden!”

De vraagtekens bij de mislukte aanslag



Iedereen heeft ondertussen wel al gehoord van de (godzijdank) mislukte terroristische aanslag op de Nortwest Airlinesvlucht tussen Amsterdam en Detroit van 25 december. De Nederlander Jasper Schuringa overmeesterde de Nigeriaanse terrorist die vlak voor de landing in Detroit het toestel probeerde op te blazen door de springstoffen op zijn been te ontsteken.

De Nigeriaanse terrorist, Abdul Umar Farouk Abdulmutallab vloog met een KLM-vlucht van Lagos (Nigeria) naar Schiphol om van daaruit met Northwest Airlines verder te vliegen naar Detroit. Twee keer liep hij probleemloos door veiligheidscontroles met springstof in zijn kleren genaaid. Niemand hield hem tegen.

Na 9/11 werden overal de veiligheidscontroles verstrengd, maar hoe is dit dan kunnen gebeuren? Natuurlijk is de beveiliging zeer hoog vlak na zo'n aanslag, maar als er na een tijdje niets meer gebeurd en de routine sluipt erin, dan verzwakt de waakzaamheid.

Maar daarbij komen nog een hele hoop andere vraagtekens.

De vader van de dader, gepensioneerd bankier en politicus, had een halfjaar geleden al de Amerikaanse ambassade in Nigeria en de lokale autoriteiten en veiligheidsdiensten gealarmeerd, omwille van zijn zoons steeds extremere religieuze ideeën die een gevaar zouden kunnen zijn. Ondanks deze waarschuwing werd er niets met ondernomen. Er zijn twee soorten "zwarte lijsten" in de VS: een lijst met 4000 verdachte individuen die niet naar de VS mogen vliegen, de zogenaamde "no fly passengers" en een lijst met zo'n 18 000 anderen die eerst een strengere controle moeten ondergaan. Abdulmutallab stond op geen van beiden en verkreeg zonder problemen een visum voor de VS. Wel stond hij sinds november in een database met zo'n 550 000 namen van personen die gelinkt worden met terroristische activiteiten. Begrijpen wie begrijpen kan...

"Zet dan alle 550 000 mogelijke terroristen op de no fly list." Ik denk niet dat dat de beste oplossing is. Als ik dan bv. uw naam opgeef als mogelijke terrorist, dan zou de VS u verbieden om te vliegen zonder enig bewijs van uw schuld. Niet zo ideaal dus. Wel veronderstel ik dat zo'n melding zoals de vader hier gedaan heeft, dat deze serieus genomen wordt, dat de naam op een lijst gezet wordt en onderzocht wordt! Al die 550 000 namen zouden in het systeem moeten opgenomen worden. Van zodra één van die namen incheckt, zou er toch een belletje moeten gaan rinkelen, niet? Daarna een uitgebreide veiligheidscontrole en al wat nodig is om de veiligheid van de passagiers te garanderen. Ook Amerikaans president Obama wil dat de verantwoordelijken voor de veiligheid nagaan wat de zwarte lijsten eigenlijk opleveren. Dat het gebruik van deze lijsten moet veranderen is duidelijk!



Dan rijst er nog steeds de vraag of de Nigeriaan al dan niet door de controles in Schiphol gegaan is. Volgens de geldende procedures wordt elke passagier die op Schiphol overstapt op een vlucht naar de VS, bij de gate vlak voor het instappen opnieuw aan een veiligheidsonderzoek onderworpen. Hierbij worden ook vragen gesteld over de reden van de reis naar de VS.

Volgens de Amerikaanse zender CNN werd hij in Schiphol niet gecontroleerd. Hij is in ieder geval binnen het transitgebied op de luchthaven gebleven en dus niet meer langs de paspoortcontrole geweest.

Volgens de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding (NCTb) is hij toch door een veiligheidscontrole gegaan, die volgens de voorschriften werd uitgevoerd. Hierbij werden geen onregelmatigheden gezien. Maar toch is hij met explosief materiaal in het vliegtuig geraakt. Dus ondanks de correct uitgevoerde controles kunnen toch nog potentieel gevaarlijke voorwerpen aan boord gebracht worden. M.a.w. de huidige beveiligingstechnologie (met o.a. metaaldetectiepoorten) zijn niet voldoende om de veiligheid te garanderen. En de bodyscans dan? Maar daar heb ik het later nog over. De NCTb onderzoekt nu waarom de man niet onderschept is.

De VS heeft na de aanslag alle luchtvaartmaatschappijen en luchthavens wereldwijd opgeroepen tot verhoogde waakzaamheid, vooral voor vluchten richting de VS. Daarnaast heeft de Amerikaanse president Obama al twee onderzoeken aangevraagd naar de procedures die al meerdere jaren oud zijn. In één ervan zullen de veiligheidsprocedures rond de screening van de passagiers worden herbekeken.

Om te voldoen aan de strengere controles heeft men op Schiphol extra beveiligsmedewerkers ingehuurd. Momenteel zet de luchthaven zo'n 50 extra mensen per dag in. Normaal zijn er zo'n 3500 à 4000 beveiligers per dag aan het werk. Dus nu vraag ik mij af: die 50 extra mensen, maken die zo'n groot verschil? En dan heb je nog de reacties in De Telegraaf van (ex-)beveiligers van Group4Securicor (G4S). Zij klagen over het feit dat de verscherpte controles op risicovluchten worden uitgevoerd door beginnelingen, uitzendkrachten met een beveiligingsdiploma waarmee je winkelbeveiliger mag zijn. Fouilleren en hoe je een pistool kan herkennen op rötgenbeelden leert men er in een opleiding van twee weken en dat is het dan. Schiphol wil graag weten waar de fouten zitten in het beveiligingsbeleid, maar de beveiliginsmedewerkers hebben wel moeten tekenen voor zwijgplicht. Nu pas zijn die mensen gaan praten, als gevolg van deze mislukte aanslag. Wanneer laaggeschoold en laagbetaald personeel ingezet wordt voor veiligheidszaken, moet dit ooit wel zorgen voor grote catastrofes. Ik denk dat de resultaten van de komende onderzoeken voor heel wat bezwarend materiaal gaan zorgen! De NCTb gaat samen met de Marechaussee (Nederlands Ministerie van Defensie) nog heel wat werk hebben.

Ook op Brussels Airport werden de veiligheidsmaatregelen verscherpt en wordt er een risico-analyse gemaakt. Iedere passagier naar de VS wordt nu dubbel gecontroleerd: de gewone veiligheidscontrole die alle passagiers ondergaan en een tweede controle waarbij de passagier aan de gate gefouilleerd wordt. Men mag nu ook slechts één stuk handbagage meenemen en deze wordt grondig onderzocht. Hiervoor is meer veiligheidspersoneel nodig. Dat personeel zal weggehaald worden aan andere veiligheidscontroles (voor vluchten die dus niet naar de VS gaan), waardoor de wachttijden daar gaan oplopen. Zolang de veiligheid maar niet mindert op deze vluchten, tengoede van de VS-vluchten, geen probleem. Alles voor de veiligheid, natuurlijk. Als gevolg van deze maatregelingen zal het boarden van het vliegtuig vroeger starten en raadt men passagiers richting VS aan om zeker drie uur voor vertrek van hun vlucht op de luchthaven te zijn.

Al deze maatregelen blijven van kracht t.e.m. 31 december. Wat er daarna gaat gebeuren, hangt af van de besluiten van de Europese Commissie. Deze gaat de veiligheidsvoorschriften op de Europese luchthavens herbekijken. Vorige week werd nog bekend gemaakt dat men vanaf april 2013 terug onbeperkt vloeistoffen mee mag nemen aan boord, maar slechts op voorwaarde dat er vanaf 2013 scanners geïnstalleerd zijn die vloeistoffen op het lichaam kunnen detecteren.

En nu ben ik eindelijk bij de bodyscans geraakt! Ik ben helemaal pro-bodyscan. De bodyscanners schijnen een soort infraroodlicht op het lichaam, waardoor je kan zien wat mensen op hun lichaam dragen. Messen en pistolen die de metaaldetector niet herkent, pikt de bodyscan er zo uit. Er zijn nu al mensen die het helemaal niet zien zitten om "in hun blootje" gezet te worden. Nochtans wordt er heel zorgvuldig met de privacy omgegaan. Gezichten zijn niet te zien en de persoon die de beelden bekijkt zit in een andere ruimte en kan dus niet zien wie er in het apparaat staat. Schiphol is de eerste luchthaven die experimenteert met de bodyscan. Reizigers zijn niet verplicht zich ermee te laten controleren, maar diegenen die het apparaat al gebruikten zeggen het prettiger te vinden dan het handmatig fouilleren. Schiphol wil alle controles met het apparaat uitvoeren, maar dat mag niet van het Europees Parlement, dat vreest voor de privacy van de passagiers. Van privacy gesproken, wist u dat Londen de stad is met de meeste beveiligingscamera's? Steeds meer zien we cameratoezicht in het openbaar leven. Dus eventjes 3 seconden voor een bodyscan "poseren" maakt het verschil niet meer. Wat gaat er nu voor? Je privacy of je veiligheid?

Had zo'n bodyscan dan het explosieve poeder dat Abdulmutallab in zijn ondergoed had genaaid opgemerkt? Dat durft men nog niet garanderen, maar om daar achter te komen, gaat Schiphol die situatie nabootsen.

zondag 20 december 2009

LibraSol, reizen voor mensen met psychische problemen



Klein vervolg op mijn vorige blogartikel “De reisgekte > De cultuurschok”.

Tijdens mijn speurtocht naar informatie over reizen en psychologische problemen, stuitte ik op de naam LibraSol.

LibraSol is een reismerk van SET-Reizen. Deze Nederlandse reisorganisatie (opgericht in 1996) is specialist op het gebied van begeleide reizen en biedt groepsreizen voor mensen met een speciale zorg nodig hebben.

Mensen die door hun psychiatrische achtergrond (van lichte klachten tot complexe problematiek) niet zelfstandig op vakantie kunnen, kunnen met LibraSol weer zorgeloos reizen, samen met een vast team van coördinatoren (reisleiding). Dit team bestaat uit een tiental pedagogen en (psychiatrisch) verpleegkundigen die samenwerken met ervaren vrijwilligers en stagiairs. Zij streven de visie na om de cliënt op reis te ondersteunen wanneer nodig en hem verder vooral zelf de vakantie te laten indelen zoals hij dat zelf graag wilt.

In het vakantieaanbod biedt men 2 categorieën van begeleide groepsreizen aan:

- Flow: begeleide vakanties met een (vrijblijvend) groepskarakter, voor de reiziger die enige ondersteuning nodig heeft. Het team van psychiatrische verpleegkundigen helpt bij de praktische zaken, maakt sfeer en gezelligheid, biedt structuur en houvast door sociaal contact en organiseert activiteiten en excursies met een vrijblijvend karakter. Daarnaast behoudt de reiziger zijn eigen verantwoordelijkheid en vrijheid om keuzes te maken en wel of niet iets met de groep te ondernemen en de vakantie op zijn manier te beleven.

- Go: begeleide vakanties met een individueel karakter, voor de reiziger die net niet zelfstandig op vakantie kan, maar toch het liefst zijn eigen gang gaat en zelf contact zoekt met de andere reizigers. De invulling van de vakantie is hier volledig op eigen initiatief en naar eigen wens. Ook hier is er ondersteuning van de psychiatrische verpleegkundige waar men altijd op kan regelen bij praktische zaken of een praatje om de patiënt zijn dag te evalueren.

Het aanbod omvat een tiental reizen, van 7 tot 10 dagen, naar Duitsland, Oostenrijk, Spanje, Portugal, Griekenland, Turkije en Kroatië. Prijzen liggen tussen € 850 en € 999.

Ik wist dat er speciale reizen bestonden voor mindervaliden, maar ik wist niet dat dit ook bestond voor mensen met psychologische problemen. Deze reisorganisatie draait al enkele jaren mee (opgericht in 1996), wat dus wil zeggen dat er toch een vraag naar dit soort reizen bestaat. Iedereen heeft recht op vakantie, maar reizen brengt ook nieuwe ervaringen en gevoelens teweeg (zie vorig artikel “De reisgekte > De cultuurschok”). Niet iedereen kan daar even goed mee overweg, voor mensen met psychologische problemen in het bijzonder! Daarom is het een supergoed initiatief om voor een aangepaste en gespecialiseerde begeleiding te zorgen. Ik veronderstel dat als de reiziger/patiënt nog ergens in behandeling is, dat er overleg gepleegd wordt met de behandelende arts over het wel of niet mogen reizen. Hierover heb ik echter geen informatie gevonden op hun website.

Zo, weer een nieuw toeristisch product leren kennen!

De reisgekte > De cultuurschok



De reisgekte, maar niet in de leuke, positieve zin van het woord. Een voorbeeldje uit L’Echo Touristique: een Japanse die de Notre-Dame bezoekt, niets speciaals. Maar een Japanse met verwilderde blik, totaal in extase in het midden van de kathedraal, ervan overtuigt dat zij daar is omdat een stem helemaal vanuit Tokyo haar dat heeft opgedragen… Minder normaal, maar steeds frequenter!

Er zijn inderdaad reizigers die, wanneer ze in contact komen met andere culturen, hun verstand verliezen en zelfs in een waanzinscrisis terecht komen. In de helft van de gevallen gaat het om hevige, acute crisissen, vooral bij jongeren, in landen met een heel verschillende cultuur. Tot nu toe ging het om slechts een klein aantal gevallen, maar dit komt steeds vaker voor. Volgens het Syndicat national des sociétés d’assistance (SNSA) ging het vorig jaar om een stijging van 6,7% van repatriëringen gelinkt aan psychologische problemen. Bij IMA (Inter Mutuelles Assistance) bijvoorbeeld gaat het om 445 patiënten.

In het geval van een crisis wordt er contact omgenomen met de assistentieverlener. Deze neemt op zijn beurt contact op met zijn artsen. Eerst evalueert men de staat waarin de patiënt zich bevindt. Soms is er alleen psychologische bijstand nodig, soms moet de patiënt daadwerkelijk gerepatrieerd worden. Of de kosten hiervan op rekening van de verzekeringsagent zijn, hangt af van het ondertekende contract en van de situatie. Sommige contracten sluiten zulke psychologische gevallen volledig uit, terwijl andere maatschappijen ook het medisch verleden van de patiënt uitspitten. Bij Mondial Assistance bijvoorbeeld, heeft 40% van de gevallen geen psychologisch verleden (of hoe je het ook mag noemen). In de andere gevallen mag de patiënt niet meer gehospitaliseerd geweest zijn in de afgelopen 6 dat hij stabiel is. (Bron: L’Echo Touristique)

Ik vind dat het over best wel veel gevallen gaat! Maar wat veroorzaakt juist deze opwellingen bij sommige reizigers? Met heeft het vooral over “een cultuurschok”. Eventjes onderzoeken…!


Wat?

Als je in een andere cultuur komt, kan je je gedesoriënteerd voelen, ongemakkelijk en in de war. Dit fenomeen noemt men een cultuurschok. Niets nieuws dus…

Hoe ontstaat het?

Een cultuurschok krijg je als je verwachtingspatroon doorbroken wordt. Ieder persoon groeit op in een bepaald cultuur met specifieke gewoontes, tradities, omgangsvormen, normen, waarden… Je leert hoe je je moet gedragen en wat je mag verwachten in een bepaalde situatie. Ga je naar een ander land, dan word je geconfronteerd met een andere samenleving waar voor heel wat zaken andere regels en woontes gelden. Bij élk verschil met je eigen leefwereld, sta je (al is het maar een nanoseconde) verwonderd stil. Al die kleine stops samen vormen de beruchte cultuurschok. Voor de ene reiziger is die al heftiger dan voor de andere.

Kan je een cultuurschok voorkomen?

Vergeet het maar. Er bestaan geen vaccins, pilletjes of zalfjes om dit te voorkomen. Geen foto, reisverslag of reisgids kan je voorbereiden op het moment dat je bv. geconfronteerd wordt met de armoede in een Indische grootstad. Je wéét wel dat het er is, maar dit “live” zien… Dat is een andere koek!

Moet je dan maar de cultuurschok ontlopen en thuisblijven?

Nee, net die schok maakt reizen zo intensief en interessant. Je komt rijker terug van een reis door de vele nieuwe indrukken die je opdoet en door de confrontatie met je eigen cultuur. Je kan de schok wel opvangen. Hoe meer je leert over een bepaalde cultuur, hoe gemakkelijker het zal zijn om die cultuur te begrijpen en je eraan aan te passen. Zoek informatie op, leer een beetje van de taal, leg contacten met de plaatselijke bevolking… Kortom, vertrek met een open geest. Sommige mensen kicken ook net op de cultuurschok. Zij vertrekken het liefst met een blanco blad en willen zich ter plaatse laten verrassen. Geen probleem, zolang je maar respectvol omgaat met de culturele verschillen.

De cultuurschok, zacht of intens, hoort bij het reizen. Laat je er niet door afschrikken, maar zie het als een uitdaging. En vergeet niet… Thuiskomen is vaak de grootste cultuurschok!

Ten slotte, nog enkele tips!

- Je bent in een ander land, aanvaard dat de mensen er andere gewoontes hebben.
- Respecteer verschillen, maar verloochen je eigen afkomst niet. Blijf jezelf.
- Heimwee zal je doen uitkijken naar dingen die vertrouwd zijn, geef daar gerust aan toe.
- Forceer je niet om bepaalde gewoontes over te nemen. Gun jezelf tijd.
- Sta open voor verrassingen. Relativeer de verschillen. Je hoeft niet verkrampt rond te lopen en bang te zijn om iets fout te doen. Voor de locals ben je immers een vreemde gast, ze zullen je “bizarre westerse” gewoontes wel in die context plaatsen. Je vreemde gedrag zal niet zelden een bron van hilariteit zijn.
- Zoek lotgenoten om je ervaringen te delen, maar durf ook uit die vertrouwde kring te breken.
- Informeer je voor je vertrek over het land. Praat met mensen die er al geweest zijn. Zo kan je echt genante situaties vermijden of bepaalde gewoontes al leren kennen.
- En last but not least: geniet van je reis!

(Bron: www.reismicrobe.be)

dinsdag 15 december 2009

Frans taalbad? Helaas met een lek in de badkuip…!


De bedoeling was een taalbad Frans. Ik was van in het begin al heel enthousiast, car j’adore cette langue! Jammer genoeg is er van een “bad” weinig in huis gekomen. Comment ça se fait? Er zat een lek in de badkuip! M.a.w. er was een gebrek aan organisatie.

Het begon nochtans goed… Een aantal weken op voorhand kreeg iedereen een school toegewezen in Brussel of Luik, samen met een lessenrooster en een meter of peter die ons gedurende een week zouden bijstaan en ons verder helpen. Ik zou mijn weekje doorbrengen in Haute-Ecole Charlemagne in Luik.
Eerste kink in de kabel. Maandag werd er het Luikse Saint-Nicolas des étudiants gevierd. Vergelijk het met een soort van Chrysostomos waarbij de studenten vol verf hangen en met bakken bier door de straten van Luik zwerven. Gevolg: geen les op maandag. Wel werden we opgewacht door onze meters en de Luikse coördinatrice van het taalbad. Na een korte kennismaking en rondleiding door de school zat het er al op voor die dag. Veel Frans gepraat? Helaas, neen.

De eerste echte lesdag zou op dinsdag hebben plaatsgevonden. Ja, we hadden les. Engelse les. Weer geen woord Frans dus. Onze meters dropten ons in het juiste lokaal, informeerden de lector even wie we waren en tot zo ver de kennismaking. De leerkracht was totaal niet op de hoogte van onze komst. Heureusement, la plupart des étudiants avait la gueule de bois (een kater) et n’était pas là. Dus had de leerkracht toch nog enkele kopietjes over voor Kim en mij zodat we de les konden volgen. En volgen was niet moeilijk. Het niveau lag schrikbarend laag! Waren dit 2de-jaars studenten toerisme??? Quelle honte…

Woensdag werden we verwacht op BTExpo in Brussel. Geen les dus. Voor het verslag hiervan, lees het artikel hieronder.

Dag 4. Zou er vandaag een echte Franse onderdompeling zijn? De nouveau, non. Op de lessenrooster: Nederlands. Deze leerkracht was wel op de hoogte van onze komst, maar toch bleek er weer een misverstand te zijn. Men dacht dat de Vlaamse studenten 3 uur les gingen geven. Aangezien wij hier niet op voorbereid waren, stelden we voor om over onze SWOT-analyse te praten. Dat was één van de opdrachten die wij van Xios meekregen. Maak een SWOT-analyse over de opleiding Toerisme in je gastschool. Strengths (sterke punten), Weaknesses (zwakke punten), Opportunities (kansen) en Threats (bedreigingen). We dachten dat het een goed plan was dat de Vlaamse studenten hun vragen stelden in het Frans (FRANS TAALBAD!) en dat de Luikse studenten in het Nederlands zouden antwoorden. Win-winsituatie, toch? Het antwoord klonk dat we alles in het Nederlands zouden doen, ons Frans is toch al goed genoeg.

Om toch nog enig nut te hebben van dit weekje in Luik, trokken Kim, Kirsti en ik na de les naar de kerstmarkt in Luik. Op enkele uurtjes tijd hebben we meer Frans gesproken dan op drie hele dagen. Op een leuke, ontspannen manier zijn we sociaal geweest met de inwoners van Luik. Kort, maar krachtig. Een Franse taaldouche!

Had deze week een succes kunnen zijn? Ik denk van wel. De motivatie was er bij mij wel, maar de organisatie van het project liet te veel aan de wensen over. De leerkrachten waren niet geïnformeerd en de inhoud van de lessen bracht ons ook niet echt iets bij. Als het beter georganiseerd wordt en ook over een langere periode wordt gedaan, denk ik dat je er toch iets van kan opsteken.

Nu, we weten allen dat de organisatie binnen Xios ook niet altijd loopt zoals het hoort (dit moet men wel toegeven), maar nu we het gras aan de andere kant eens hebben bekeken en hierover een SWOT-analyse hebben gemaakt, is mijn conclusie dat het niveau van onze opleiding beduidend hoger ligt, vooral op het vlak van talen, professionaliteit, gerichtheid op de arbeidsmarkt,enz. Enkele dingen die bij de opleiding in Xios nog ontbreken zijn vakken zoals Psychologie, Anthropologie, een beetje Animatie misschien ook.

A la prochaine?

Studenten TRM op BTExpo


Woensdag 9 december 2009 naar BTExpo geweest, op de site van Tour & Taxis in Brussel. De TRM studenten van Xios waren present.

BTExpo is dé internationale en professionele vakbeurs van de Belgische reisindustrie. Hier zijn jaarlijks alle toeristische professionals en merken aanwezig, van touroperators, over verzekeringen, verscheidene transportmodi, beroepsverenigingen, tot technologieën en media. Kortom, niemand ontbreekt hier.

Uiteraard is men hier om zaken te doen. Maar niet alleen dat. Gezien de huidige veranderingen in de sector (lees: de economische crisis) is het ook belangrijk om ogen en oren open te zetten om te weten wat er reilt en zeilt op toeristisch vlak. BTExpo is een plaats waar men contacten kan leggen, kennis kan opdoen, up-to-date informatie kan uitwisselen, nieuwe producten kan leren kennen en nog zoveel meer. Een must voor elke professional!

Nu ik in het laatste jaar van mijn opleiding Toerisme en Recreatiemanagement zit, ben ik bijna volledig klaargestoomd om de arbeidsmarkt op te gaan en is het zeer interessant om te kijken hoe het er op zo'n professionele beurs aan toe gaat. Vorig jaar waren we op de Vakantiebeurs in Utrecht, waar we tussen de consumenten terecht kwamen. Dit jaar stonden we tussen de echte zakenmensen, de toeristische spelers.

Na een hoop gedoe door stakingen en het afschaffen van treinen (“Met de trein was je er al geweest”? Yeah right…) eindelijk aangekomen in Brussel. De gratis shuttledienst tussen Brussel Noord en Tour & Taxis stond al te wachten.

Eenmaal aangekomen op BTExpo was het toch een wereld van verschil met de Vakantiebeurs in Utrecht. Veel kleiner. Veel zakelijker. Dat wisten we natuurlijk al, maar toch…

Bij bezoek aan de verschillende exposanten was het onthaal steeds verschillend. Velen waren razend enthousiast en vertelden al wat we wilden weten. Sommigen waren oprecht geïnteresseerd in ons en onze opleiding. Uiteindelijk zijn wij de toekomst, hé! (*knipoog*) Anderen boden spontaan een stageplaats aan. Nog anderen zagen ons liever gaan dan komen… Je ziet ze denken: "Loop maar door, aan studenten kunnen wij geen geld verdienen". Sorry mensen, fout gedacht. Wij kunnen u geld LATEN verdienen! Wacht maar, u zal versteld staan van wat deze studenten in petto hebben voor de bedrijfswereld!

Om het ijs wat te breken en interessant gesprek kunnen aan te gaan, stelde ik de vraag “Hoe gaat het met jullie en de crisis?” Antwoord gegarandeerd!

De conferenties en debatten die ik graag had bijgewoond werden helaas op donderdag gehouden. De topics “The Belgian Tourism Industry in Search of Tomorrow”, “Why and How to Use Google for Your Travel Marketing in Belgium” en anderen klonken veel belovend, maar de verslagen hiervan komen waarschijnlijk wel op Travolon te staan en zullen wij, studenten, ongetwijfeld nog bespreken tijdens de lessen Actua.

Vond ik deze dag de moeite waard? Definitely yes! Ik heb er nieuwe producten leren kennen en andere producten beter leren kennen. En gezien mijn ambities (mijn opleiding Toerisme en Recreatiemanagement dit jaar afmaken, vervolgens een leuke job vinden om te beginnen en dan doorgroeien naar de top (?!)) kom ik misschien ook ooit wel op zo’n beurs terecht. Hoop van wel. Laat de race naar de toekomst beginnen!

maandag 14 december 2009

Hebben we opgelet in de les?



Het blijkt dat de informatie die toeristen te horen krijgen tijdens een rondvaart op de Amsterdamse grachten niet klopt. Men heeft de afgespeelde teksten vergeleken met informatie uit officiële bronnen en ontdekte toch wel enkele foutjes.

"Amsterdam kreeg in 1275 stadsrechten" - FOUT
Juiste antwoord: Amsterdam kreeg in 1275 tolrechten. De stadsrechten volgden in 1300 of 1306 (de officiële bron weet het zelf ook niet zeker).

"Het Amstelhof is een bejaardenhuis" - FOUT
Juiste antwoord: het was een bejaardenhuis, maar de laatste bewoners zijn er ondertussen al enkele jaren uit. Nu huist het museum Hermitage Amsterdam in het gebouw.

"Amsterdam heeft ruim 1000 bruggen" - MIN OF MEER JUIST
Er zijn ongeveer 1350 bruggen in beheer van de gemeente. Tel daar nog eens circa 350 bruggen bij die in privébezit zijn... In totaal zijn dat er veel meer dan 1000! Toch wel een "klein?" verschil...

"Er rijdt gemiddeld een auto per week de grachten in. Dus 52 per jaar" FOUT
Volgens de cijfers van de brandweer waren dat er 31 in 2008. En in de eerste zes maanden van 2009 slechts 9. Men moet niet overdrijven, hé!

U denkt nu misschien "Wat een muggenzifterij! Geen kat die daarnaar luistert!" Toegegeven, niet veel mensen kunnen iets verstaanbaars opmaken uit het krakende, monotone bandje dat misschien al jaren wordt afgespeeld. Maar op een dag krijg je misschien een toerist à la Mr. Marcel Moonen op je schuit. Eentje die alle details al kent en je er graag op wijst dat hij ze allemaal kent. Wat antwoord je dan als hij je op je fouten wijst?

Ik vind het toch best belangrijk dat wat je vertelt juist is. De toeristen betalen voor kwaliteit en dus moet je de informatie up to date houden en je bronnen blijven checken. (Heeft u dat dan niet geleerd op school?) Ook belangrijk: gebruik een nieuw bandje. Of nog beter: schakel over op CD.